Ons Kookboek, ook wel gekend als de kookbijbel.
Ons Kookboek, in elke Vlaamse familie heeft deze kookbijbel zijn verhaal geschreven. En vandaag, is het tijd om dat van mij te delen. Mijn exemplaar van “Ons Kookboek” kreeg ik jaren geleden overhandigd van een vrouw die mij bijzonder nauw aan het hart ligt, mijn Grootmoeder. Dat ik dit kookboek van haar kreeg was niet enkel een geschenk, het was een symbolische overdracht van de fakkel. Het was door niemand minder dan haar dat ik de kookkriebel te pakken kreeg. De ene speelt graag buiten in de tuin, de andere zit graag in een hoekje met de poppen, ik hield er vooral van om bij mijn grootmoeder op het aanrecht te zitten en te helpen met groenten snijden en in de potten te roeren. Het waren niet de Spaanse Tapas of de Thaise Curry’s die ik van haar leerde maar de Oervlaamse keuken. Vol passie gaf ze mij haar kennis en fingerspitzengefühl door die ze ooit haalde van haar moeder, haar ervaringen en Ons Kookboek. Het bezorgde mij dan ook een warm gevoel toen ik haar exemplaar kreeg, doorleefd, hier en daar een ezelsoor of een blaadje gescheurd maar vooral van mijn Grootmoeder. Enkele weken terug kwam het nieuws dat er een nieuwe versie van Ons Kookboek verscheen, toen ik hem enkele dagen later van de postbode overhandigd kreeg kwamen deze herinneringen terug boven. En net zoals ik hem jaren terug van mijn grootmoeder kreeg hoop ik dit exemplaar ooit aan mijn volgende generatie te mogen doorgeven.
Pasta, Asperges & Witte Pesto
Ik kan de eer voor deze creatie jammergenoeg niet opstrijken, deze gaat integraal naar Stanny’s. Ik heb zo’n dwangneurose om elke keer ik iets lekker op een ander eet het thuis te proberen, soms lukt het, soms niet. Wie denkt dat ik de perfecte keukenprinses ben waar er nooit iets foutloopt, haha I wish! Maar gelukkig lukte dit pastagerehje (neen, geen spellingsfout, ik luister gewoon teveel naar de Sergio) van den eerste keer, kudos voor mezelf. Over hoe ik op een zonnige donderdagavond bij Stanny’s terechtkwam las je hier al, de pasta met asperges & witte pesto was in se vrij simpel maar ik kreeg toch zin in een vervolg. Al moet ik toegeven dat ik er een eigen draai aan gaf door er een restje champignons en room bij te doen maar het werd gesmaakt.
Ellis Gourmet Burger – Pimped Out, Chromed Out … Burgers!
Je kon ze al spotten in Knokke en Brussel dus was het logisch dat Antwerpen niet lang op zich ging laten wachten, natuurlijk hebben we het dan over Ellis Gourmet Burger. Met hun gepimpte burgers spelen ze gretig in op een van dé trends van 2013 en dat doen ze niet zomaar. Op 25 april namen Nick Bril en Viki Geunes al plaats achter hun kookfornuizen voor een ware guerilla strijd. De verwarring was wel groot toen ik deze sterrenburgers nergens op de kaart terugvond. Even informeren en al snel wordt duidelijk dat de chefs hun battle komen strijden maar daarvoor staan de burgers nog niet op de kaart. Er staan immers geen sterrenchefs in hun keuken, point taken.
Voor onze honger werd meteen gezorgd met een “foodshot” zoals ze dat hier noemen, iets groter dan een amuse, net geen voorgerecht. Vandaag was het een mini Caesarsalad.
Na lang wikken en wegen koos ik dan toch voor een burger met een knipoog naar mijn thuisbasis Koksijde, De Meatlover by Dierendonck. Een mooi à point gebakken burger van West Vlaams Rund met frisse, krokante garnituur. Die portie frietjes was uiteindelijk ietwat overbodig bij een burger van dit formaat.
Libanese Mezze
Wie mij een beetje kent weet dat ik volledig weg ben van de “Tapas way of life”. Het is niet enkel leuk om de tafel vol te zetten met verschillende hapjes, je kunt ook nog eens alles op voorhand klaarmaken en daardoor meer tijd met je gasten doorbrengen! Die voorbereiding daarentegen is niet te onderschatten, er gingen 3 uren aan voor en heel wat vaatwas voor ik mijn Libanese Mezze op tafel kon toveren. Het Tapas fenomeen kennen ze niet alleen Spanje ook in Libanon vind je het terug, maar hier gaat het onder de naam “Mezze”.
Foodbloggers Battle at Coeur D’artichaut
Het begint een gewoonte te worden die etentjes onder Foodbloggers maar dit maal kwam het initiatief niet van onszelf, of toch niet helemaal. Chef Tom van Lysebettens, sinds begin dit jaar chef in Coeur D’artichaut, trok zijn stoute schoenen aan en nodigde een aantal bloggers uit om hun vernieuwde Bistronomie concept te komen ontdekken. Alsof de uitdaging nog niet groot genoeg was kwam Edward Vanhoutte met het idee om allemaal samen naar Coeur D’artichaut te trekken, 13 foobloggers in 1 en dezelfde service, a Chef’s nightmare? We bijten echt niet hoor, een beetje kritisch, dat wel…
Naar goeie gewoonte gingen we eerst aperitieven, wie Gent en Apero zegt, zegt Jiggers natuurlijk. Mezelf niet meegerekend helaas, 2u rijden van Brussel naar Gent, daar had ik niet op gerekend. Deze tegenvaller werd ruimschoots goedgemaakt door de ondergrondse parking om 20m van Coeur D’artichaut, dat is een halfuur parking zoeken in centrum Gent gewonnen. Laat je niet tegenhouden door de gevel want die ziet er vrij klassiek uit maar het blinkende Bistronomie bordje verraad zijn ware aard. Het was schoon weer, ideaal voor een apéro in hun gezellige binnentuin.
Even later worden we aan tafel geroepen, rasechte foodies zoals we zijn doen we dat dan ook zonder treuzelen. Om ons zoveel mogelijk te laten ontdekken van hun kaart krijgen we per gang 4 gerechten aan tafel, er zullen dus heel wat bordjes verschoven worden vanavond. Let the battle begin…
Voor:
1/ Verse geitenkaas/gerookte rode biet/ jonge scheuten
De 4 eerste happen zijn héérlijk, jammer dat dit gevoel een beetje verdwijnt erna door de grote portie geitenkaas, misschien iets minder next time?
Gin Tonic Shop
Dat Gin Tonic booming business is dat hebben de mensen achter “Gin Tonic Shop” begrepen. Niet enkel dat, ze hebben ook nog eens het gat in de markt ontdekt en dat maakt hun shop nu net zo uniek. “Gin Tonic Shop” is de eerste online shop waar je Gin én Tonic kunt bestellen, dat niemand anders daar al was opgekomen, straf!
Ter gelegenheid van deze virtuele lancering mochten ook wij, een handjevol foodbloggers, enkele Gin Tonics uit hun aanbod komen proeven. Natuurlijk was er een geronomeerd sommelier aanwezig om dit alles in goede banen te leiden, Jurgen Lijcops van The Glorious. Ikzelf ben maar een leek als het op Gin Tonic aankomt en ondanks ik bob van dienst was heb ik toch heel wat ontdekkingen gedaan. Wist je trouwens dat Gin Tonic dé perfecte aperitief is doordat hij de honger opwekt?
Starten doen we, hoe kan het ook anders, met een Gin Tonic cupcake. Zonder Gin Tonic. En doedelzakspelers (ja, je leest en ziet het goed)
The world’s 50 best restaurants: De 50 beste restaurants ter wereld, of 100…
Het was nog maar 7u toen ik al ongeduldig de livestream voor The World’s 50 Best Restaurants om de 5 minuten zat te refreshen. Spannende momenten, die uitreiking van de 50 beste restaurants ter wereld. Tot… tot er weer iemand beslist de lijst te laten lekken, het is toch altijd hetzelfde. De spanning is er natuurlijk al snel van af als we merken van 50 naar 40 dat alle namen exact kloppen met diegene van de gelekte lijst. Jammer, want het leuke aan zo’n uitreiking is natuurlijk die spanning. Een van de redenen waarom ik stilletjes hoopte dat de gelekte lijst niet correct was is omdat Oud Sluis maar liefst 14 plaatsen gedaald is, 14 plaatsen! Waaraan hebben deze geweldige rocksterren dit verdiend? Peter Goossens kwam dan op zijn beurt weer met de verrassing van het jaar, 17 plaatsen gestegen, hoe heeft hij dat weer geflikt? Maar als we even verderkijken dan deze 2 strijders van de Lage Landen ontdekken we dat nog 2 fantastische Belgische restaurants het ver geschopt hebben in deze lijst, we hebben het over In De Wulf en Hertog Jan! Weliswaar niet in de top 50 maar in de lijst 50-100, ja want daar is nogal wat verwarring over, de top 50 is diegene die op het podium aangekondigd wordt. Maar eigenlijk bestaat er nog een lijstje van 50 tot 100 die in het geheim gepubliceerd wordt. 3 Vlaamse restaurants in de top 100 van de beste restaurants, we mogen er trots op zijn op ons culinair erfgoed.
En dan nu … de lijst!
Culinaria 2013 – een tipje van de sluier
Culinaria, het foodie feestje van het jaar zeg maar. Ze hebben er de laatste jaren heel wat gezonde concurrentie bijgekregen want ondertussen heeft elke grote Vlaamse stad wel een foodfestival op zijn naam staan. Maar Culinaria blijft voor mij de Godfather in zijn rang. Dit jaar kleuren ze volledig buiten de lijntjes en gaan ze de streetstyle tour op. “Culinaria Pure Street” wordt een mix van Street Food & Street Art.
Naast de gevestigde waarden zoals Yves Mattagne, Sang Hoon Degeimbre en Bart De Pooter zien we ook heel wat jong & aanstormend talent: Dimitri Leysens (Magis), Benoit Dewitte (Benoit et Bernard Dewitte), Laurent & Vincent Folmer (Couvert Couvert) en nog veel meer van dat. Hou alvast een dagje vrij tussen 29 mei en 2 juni en the place to be is net zoals vorig jaar het prachtige Goederenstation aan Tour & Taxis in Brussel. Mocht ik iets vergeten zijn vind je het meer dan waarschijnlijk op de Culinaria website.
Dit alles kwamen we te weten aan tafel bij één van de Culinaria chefs: Dario Puglia van Gigi Il Bullo. Een mooie grote tafel stond klaar voor ons, foodbloggend Vlaanderen, en al snel werden we voorzien van een hapje en een drankje. Een amuse zoals ik ze graag heb, eenvoudig en puur, genaamd “Bagba Cauda’ maakte als eerste zijn intrede. Met de handen opeten, op uitdrukkelijke vraag van de chef. Fijne schijfjes van groenten zoals ui, ramenas en rode biet, gedrenkt in lauwe olijfolie met ansjovis.
